Main content

Inhoud

De lobby achter de trofeejacht

Nieuws: 8 april 2020
Jacht

Anno 2020 is trofeejacht nog altijd een legale hobby voor jagers wereldwijd. Ook Belgen en Nederlanders trekken naar het buitenland op slachtsafari. De publieke opinie is veelal tegen deze barbaarse activiteit, maar waarom is het dan nog steeds toegelaten?

Lees ook: Uitgestorven dieren schieten in Zuid-Afrika.

Dat dit soort groepen geen interesse heeft in soortenbescherming, blijkt uit het feit dat ze zich enkel mengen in debatten over diersoorten die interessant zijn voor de trofeejacht.

Rowena Vanroy, Animal Rights

Internationale belangenorganisaties

De trofeejacht wordt gepromoot door machtige belangenorganisaties, waarvan FACE, Dallas Safari Club en Safari Club International (SCI) de grootste zijn. Ze gebruiken hun geld en macht om wereldwijd te lobbyen voor soepelere regels voor trofeejacht.

SCI mag als waarnemer deelnemen aan de Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora, bekend als CITES. De conventie die wilde dieren zou moeten beschermen tegen internationale handel. Op die manier proberen ze regels ter bescherming van bedreigde diersoorten en de import van jachttrofeeën consequent af te zwakken.1 2 In 2016 konden ze bijvoorbeeld tegenhouden dat CITES de handel in leeuwen strenger reglementeerde.3 In 2019 ijverden ze er mee voor dat de quota voor het doden van zwarte neushoorns verhoogd werd.4

SCI is ook een sponsor van CITES, dat afhankelijk is van externe financiering.5 SCI stelt op zijn website dat de organisatie sinds 2000 in totaal 140 miljoen dollar heeft gespendeerd aan lobbyen voor het behoud van de jacht.6

Rowena Vanroy, Animal Rights: “Dat dit soort groepen geen interesse heeft in soortenbescherming, blijkt uit het feit dat ze zich enkel mengen in debatten over diersoorten die interessant zijn voor de trofeejacht, zoals leeuwen en neushoorns.”7

Afhankelijk wetenschappelijk onderzoek

Safari Club International financiert wetenschappelijk onderzoek, dat enerzijds de status van wilde dieren als bedreigde diersoort wil ontkennen en anderzijds de rol van de jacht in het uitsterven van wilde diersoorten minimaliseert. Daarvoor heeft het een aparte organisatie opgezet, Safari Club Foundation. De SCI Foundation is officieel lid van de International Union for Conservation of Nature and Natural Resources (IUCN), een organisatie die bepaalt welke diersoorten bedreigd zijn en dus speciale bescherming nodig hebben.

De SCI Foundation sponsort en werkt mee aan onderzoeksprojecten die afhankelijk zijn van externe financiering en dus vatbaar zijn voor inmenging van belangengroepen. Het is onder andere betrokken bij het statusrapport van de IUCN over Afrikaanse olifanten.1

Een door SCI gefinancierd project rond wilde leeuwen in Zambia, heeft expliciet als doel een selectieprogramma voor leeuwen op basis van hun leeftijd op poten te zetten. Sinds 2012 was de jacht op leeuwen in Zambia gesloten, maar onder andere door toedoen van de SCI is deze sinds 2015 opnieuw geopend.2

Het “livelihoods”-project van CITES dat de afhankelijkheid van plattelandsgemeenschappen van de exploitatie van wilde dieren onderzoekt, wordt medegefinancierd door SCI.3 Trofeejagers gebruiken het economische belang van de jacht voor lokale gemeenschappen immers om hun slachtsafari’s te verantwoorden. Hoewel uit onderzoek is gebleken dat de impact van de trofeejacht op lokale gemeenschappen verwaarloosbaar is.

"Trophy hunting brings in just 0.78 % or less of the overall tourism spending and has only a marginal impact on employment in those countries, providing approximately 0.76 % or less of overall tourism jobs. The total economic contribution of trophy hunters is at most an estimated 0.03 % of gross domestic product (GDP)."4

WWF steunt trofeejacht

Ook het Wereldnatuurfonds (WWF) is voorstander van de trofeejacht indien het voordelen oplevert voor soortenbehoud of lokale gemeenschappen. In Mongolië zette het bijvoorbeeld een project op voor het behoud van Argali-schapen waarin de jacht op bepaalde individuen werd toegelaten om het behoud van anderen veilig te stellen. Deze onethische houding van het WWF geeft jagers een excuus voor hun barbaarse sport.1 2

De jacht is niet nodig voor het behoud van wilde insecten en amfibieën en evenmin voor wilde zoogdieren. Het enige verschil is dat de ene groep aantrekkelijk is voor trofeejagers en de andere niet.

Rowena Vanroy, Animal Rights

Jacht voor soortenbehoud

Wat er in de eerste plaats mis is met jacht voor soortenbehoud, is dat het fundamenteel fout is: het is onethisch om het ene dier te redden, door het leven van een ander te verkopen aan jagers. Bepaalde lobbygroepen en organisaties stellen het voor alsof er een keuze moet worden gemaakt tussen jacht toelaten en soorten beschermen of soorten laten uitsterven. Maar zoals hierboven werd omschreven hebben deze belangengroepen vooral ten doel de regels rond de trofeejacht zo soepel mogelijk te houden.

Bovendien schaadt de jacht het behoud van diersoorten op andere manieren dan enkel het doden van dieren. Trofeejagers hebben een voorkeur voor de sterkste en grootste dieren, omdat die de mooiste trofee zijn voor hen. Zo beïnvloeden ze de natuurlijke selectie. In Zuid-Afrika in “Addo Elephant National Park” bijvoorbeeld, waren de olifanten begin 2000 slachttandloos. Het patroon wordt herhaald onder hun nakomelingen. De dieren zonder slagtanden hebben de meeste overlevingskans en deze evolutionaire eigenschappen worden doorgegeven aan de nieuwgeborenen.1

Vanroy: “De jacht is niet nodig voor het behoud van wilde insecten en amfibieën en evenmin voor wilde zoogdieren. Het enige verschil is dat de ene groep aantrekkelijk is voor trofeejagers en de andere niet."

Teken de petitie: Stop de trofeejacht nu!

Economische belangen voeren de boventoon

De landen die de grootste uitvoerders zijn van jachttrofeeën, Zuid-Afrika, Canada, Namibië, Zambia, Zimbabwe, Tanzania en Botswana, zijn niet toevallig ook de landen die consequent pleiten voor soepelere regels rond trofeejacht. Canada kon bijvoorbeeld verkrijgen dat de ijsberenjacht nog steeds is toegelaten.1 Tijdens de laatste CITES-conferentie stelde Namibië voor om de regels voor haar neushoornpopulatie te versoepelen en wilde Zambia hetzelfde voor haar olifantenpopulatie. Beide voorstellen werden echter verworpen.2

In 2019 kreeg Zuid-Afrika groen licht om meer neushoorns te gaan schieten. Het quotum voor de jacht op zwarte neushoorns werd verhoogd tot 9 individuen.3 De hoorns van deze dieren zijn zo veel waard, dat specialisten de precieze waarde ervan geheimhouden, om de illegale handel niet verder aan te moedigen.4
Vanroy: “Deze landen verdienen grof geld met de jacht op de wilde dieren die er verblijven. Ze maken de belangen van wilde dieren ondergeschikt aan hun eigen economische belangen.”

Standpunt van de Europese Unie

Het officiële standpunt van de Europese Unie luidt dat “trofeejacht consistent is met en bijdraagt aan het behoud van soorten, lokale gemeenschappen ondersteunt en motiveert om natuur te behouden en winst genereert die kan worden geïnvesteerd in conservatie.”1

Vanroy: “In geen enkel officieel standpunt wordt een woord gerept over de belangen van het dier en zijn recht op leven en welzijn. Individuele dierenrechten zijn het grote hiaat in zowat elk nationaal en internationaal beleid rond wilde dieren. Animal Rights pleit ervoor om de trofeejacht op alle wilde dieren te stoppen.”

Stop de trofeejacht nu Teken de petitie! Jacht

Teken nu de petitie

Ja, je mag mij bellen op het volgende nummer